Tijdens één van de uurtjes dat ik in de voliére was(mij aan het wegsteken voor huishoudelijke taken) dacht ik 'we doen
te weinig met onze betere(meestal aangekochte)vogels'. Er begon een plan te rijpen.
Deze 'betere' vogels aan meerdere partners verparen is de meest logische oplossing. Met de poppen ligt dat wat moeilijk,
maar met de mannen is dat makkelijk doenbaar, dacht ik.
Ik ben wel geen voorstander van eens de pop haar legsel had en de jongen uitvlogen ze van de man weg te nemen en hem
verder te laten doen.
Toch wilde ik van mijn "betere"mannen jongen bij verschillende poppen in hetzelfde kweekseizoen. Dus de eerste
koppels werden gevormd met tevens de poppen die later bij de man moesten, deze werden voor alle vergissingen tegen te gaan
direkt in een aparte vlucht ondergebracht.

Zo werden de kweekkooien geleidelijk gevuld met in het achterhoofd de geselecteerde mannen voor meermalig gebruik.
Die werden na het eerste legsel (bevrucht of niet) met hun ev.jongen alleen gelaten in de kooi, wat in tegenstelling
wat sommigen beweren, er geen enkel probleem mee hadden voor hun kroost te zorgen.Het viel me trouwens op dat de mannen
duidelijk minder agressief tegenover de jongen waren dan wanneer hun pop er bij was.
Bij een onbevrucht legsel sloot ik de nestkast een tijdje af en zag ik dat het toch klikte liet ik ze opnieuw
toegang.
Na het zelfstandig zijn van de jongen plaatste ik er dan een andere vooraf bestemde pop bij deze man wat meestal wel
vlug klikte, Romeo zat al een tijdje op weduwschap!!!

Nu mijn beschouwing over mijn andere aanpak:
-Over het ganse kweekseizoen gezien heb ik een minder aantal jongen, voor mij niet echt een probleem.
-Er is een grotere kans dat de vogels elkaar niet aanvaarden. Zo heb ik een lichtgroene bonte man die enkel een opaal
blauwe pop moet hebben, andere kleur - boel in het hok. Als je er dan geen zitten hebt...
- De man kan tijdens het alleen zitten met de jongen in de rui vallen en daardoor ook een tijdje niet meer bruikbaar
zijn.
- Er zijn er mischien nogwel die me dit jaar niet zijn opgevallen, de tijd leert me dat wel.
MAAR ER IS EEN VOORDEEL:
Er is een grotere gelijkheid bij de jongen. En daar was het mij om te doen.


|